طراحی داروی کونژوگه با فناوری ADC

طراحی داروی کونژوگه با فناوری ADC

تکنولوژی ADC یا داروی متصل به آنتی بادی ، برای طراحی دسته جدیدی از داروی کونژوگه با پتانسیل بالایی به کار می‌ رود . در واقع این تکنولوژی برای رساندن داروهایی که برای تجویز سیستمیک نامناسب اند ، استفاده می شود . ADC قادر به دارورسانی مستقیم عوامل سایتوتوکسیک به سلول توموری برای دستیابی به کشندگی بالا در سلول سرطانی بدون آسیب به سلول های سالم است .

اما تکنولوژی ADC  چیست ؟

 ADC ها از چه اجزایی ساخته می شوند ؟

ویژگی و کارایی این تکنولوژی دارویی چیست ؟

با تیم تحریریه هنام همراه باشید تا پاسخ سوالاتتان را پیدا کنید .

منظور از فناوری ADC چیست ؟

تکنولوژی ADC چیست

 Antibody drug conjugated یا به اختصار ADC ، داروی متصل به آنتی بادی است که برای کنترل هدف آنتی بادی مونوکلونال ، با اتصال آن به عوامل کشنده سلولی طراحی شده اند . مفهوم داروی کونژوگه با آنتی بادی ، استفاده از یک آنتی بادی برای رساندن داروی سایتوتوکسیک به صورت انتخابی به هدفی مثل تومور مرتبط با آنتی ژن می باشد . این ADC ها ، فعالیت ضد توموری را افزایش می دهند و باعث بهبود درمان های شیمیایی انتخابی به تومور می شوند . پارامترهای مهم برای توسعه داروهای کونژوگه با آنتی بادی عبارتند از :

  1. بخش آنتی ژن هدف
  2. قدرت دارو
  3. پایداری اتصال دهنده بین دارو و آنتی بادی
  4. روش کونژوگه کردن
  5. نسبت دارو به آنتی بادی
  6. تاثیر داروی کونژوگه روی ویژگی آنتی بادی

ساختار ADC ها

ساختار ADC

ADC ها سه جزء ساختاری دارند :

۱ . آنتی بادی های مونوکلونال مخصوص آنتی ژن توموری که در سلول سالم بیان نمی شوند یا محدود شده اند .

۲. عامل سایتوتوکسیک ( معمولاً مولکول دارویی کوچکی با سمیت سیستمیک بالا ) برای القای مرگ سلولی .

۳. اتصال دهنده آنتی بادی مونوکلونال به عامل سایتوتوکسیک که سلول سرطانی خاصی را برای کاهش سمیت سیستمیک هدف قرار می‌ دهند .

تمایل آنتی بادی ها در داروی کونژوگه

تمایل آنتی بادی داروی کونژوگه

تمایل آنتی بادی مونوکلونال ، استحکام اتصال آنتی بادی به اپی تیوب و آنتی ژن انتخاب شده است که فاکتور مهمی در ADC می باشد . آنتی‌بادی ‌های با تمایل بالا ممکن است جذب بهتری داشته باشند و مزایای درمانی را افزایش دهند . اگرچه ، در حالی که جذب توسط لایه خارجی سلول ‌های با آنتی ژن مثبت ممکن است بالاتر باشد ، نفوذ و توزیع در یک تومور بزرگ ممکن است کاهش یابد .

در هنام بخوانید : نگاهی به عوامل رشد مونوکلونال آنتی بادی در بازار بیوتکنولوژی

داروهای سایتوتوکسیک در ADC ها

داروی متصل به آنتی بادی

هزاران توکسین سلولی از هر دو منبع طبیعی یا سنتزهای شیمیایی وجود دارد اما فقط کمی از این ها برای استفاده در یک داروی کنترل شده با آنتی بادی یا ADC مناسب اند . در توسعه ADC های اولیه ، محققین از داروهای شیمی درمانی تایید شده استفاده کردند . به این دلیل که این عوامل در دسترس اند و ویژگی‌ های توکسیکولوژی آنها نیز شناخته شده است . اگرچه این ADC های اولیه ، برای سلول‌ های تومور مورد هدف ، نسبتاً قوی بودند اما در کل برای سلول های هدف نسبت به عوامل کونژوگه شده سمیت کمتری داشتند . برای حل این مشکل دانشمندان به دنبال ترکیباتی رفتند که سمیت بیشتری داشته باشند . ترکیباتی مثل :

۱. عوامل آنتی میکروتوبول بیولوژیکی فعال

۲. عوامل الکیلاسیون

۳. عوامل اتصال شیار کوچک DNA در ترکیب با آنتی بادی های مونوکلونال انسانی استفاده می ‌شوند .

مکانیسم عمل داروی کونژوگه با آنتی بادی

مکانیسم عمل ADC ها

اما این داروهای کونژوگه با آنتی بادی ، بعد از ورود به بدن چگونه عمل می کنند ؟

از نظر مکانیسمی ، ADC  ها فعالیتشان را توسط

  1. اتصال اختصاصی آنتی بادی به مارکرهای ویژه‌ ( آنتی ژن یا گیرنده ) در سطح سلول سرطانی
  2. ورود کل داروی کونژوگه با آنتی بادی به سلول
  3. تخریب لیزوزومی اتصال دهنده و
  4. آزادسازی محموله‌های سایتوتوکسیک که منجر به مرگ سلولی می شود .

ویژگی و کارایی ADC ها

کارایی داروی متصل به آنتی بادی

آنتی بادی های هدفمند شیمی درمانی ، به شدت وابسته به اتصال ویژه داروی کونژوگه با آنتی بادی به آنتی ژن توموری خاص و ورود کمپلکس آنتی ژن – آنتی بادی به سلول می باشند تا از تحویل عامل سایتوتوکسیک به داخل سلول های توموری مطمئن شوند . دارورسانی متمرکز عامل سایتوتوکسیک ، اثر ضد توموری را افزایش می‌ دهد . این ، همچنین قرار گرفتن در معرض بافت نرمال را به حداقل می‌ رساند . بنابراین منجر به ایندکس درمانی بهتر و آسیب کمتر به بافت های سالم اطراف می شود .

مزایای داروی کونژوگه با آنتی بادی

مزایای تکنولوژی ADC
  1. اتصال کوالانسی آنتی بادی های مونوکلونال با مولکول های دارویی کوچک که سلول‌ سرطانی ویژه ای را هدف قرار می ‌دهند تا سمیت سیستمیک را رفع کنند .
  2. افزایش پتانسیل کشندگی سلولی آنتی بادی های مونوکلونال
  3. قابلیت انتخاب بهتر تومور و در نهایت افزایش تحمل دارو

چالش های تکنولوژی ADC  یا داروهای متصل به آنتی بادی

داروی متصل به آنتی بادی _ ۲

مثل هر تکنولوژی دیگری ، ADC  ها نیز با چالش هایی مواجه اند :

  1. پروسه توسعه ADC ها به دلیل نیاز به مراحل اضافی که در ساخت مونوکلونال آنتی بادی های سنتی وجود ندارد ، پیچیده است . مثل واکنش اتصال داروی کونژوگه با آنتی بادی و سپس خالص سازی مواد دارویی . همچنین نسبت دارو – آنتی بادی که ایندکس درمانی را تعریف می کند .
  2. پیدا کردن هدف درست ، پروتئین ، اتصال دهنده و محموله مناسب همگی به فاز  discoveryبستگی دارد . این فاز برای انتقال موفقیت آمیز دارو خیلی چالش‌برانگیز است .
  3. ADC ها نشان دهنده  دسته ای از محصولات بسیار پیچیده اند که پیش‌ بینی آنها دشوار است .

نتیجه گیری

داروی کونژوگه -4

درمان های شیمیایی سنتی ، برای از بین بردن رشد سریع سلول های توموری طراحی شده اند اما به سلول ‌های سالم نیز آسیب می زنند که عوارض جانبی ناخوشایندی را ایجاد می کنند . ADC یا داروی متصل به آنتی بادی برای افزایش تاثیر درمان و کاهش سمیت سیستمیک طراحی شده اند . این تکنولوژی راهکار بسیار خوبی برای درمان سرطان و تومورها است .

منابع

https://www.google.com/amp/s/www.adcreview.com/the-review/antibody-drug-conjugates/what-are-antibody-drug-conjugates/amp/

https://www.abbviescience.com/oncology/cancer-research/antibody-drug-conjugates

تبلیغات دیجی کول

محیا فراهانی

Write a Review

پیشنهاد می‌کنیم این‌ها را هم بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


Warning: Unknown: write failed: Disk quota exceeded (122) in Unknown on line 0

Warning: Unknown: Failed to write session data (files). Please verify that the current setting of session.save_path is correct (/var/cpanel/php/sessions/ea-php74) in Unknown on line 0