اخبار مهم

بخشی از شما در سراسر زندگی، «شما» باقی می‌ماند...


تستکی

در مرکز هویت شما هسته‌ای از خودآگاهی، خاطرات گذشته را با احساسات گذرای زمان حال ترکیب می‌کند و قدری پیش‌نگری برای آینده به آن می‌افزاید. این سؤال که آیا این حس مستمر از «شما» به اندازه‌ای که احساس می‌شود، استوار است یا نه، فیلسوفان و روانشناسان را در طول اعصار مجذوب خود کرده است.

مطالعه‌ی روانشناسی کوچکی در این زمینه به بررسی اسکن‌های مغز پرداخته است تا بتواند نتیجه‌گیری کند که حداقل بخشی از شما همگام با رشد و افزایش سن ثابت می‌ماند. میگل روبیانس، دانشمند علوم اعصاب دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، می‌گوید:

ما در مطالعه‌ی خود سعی کردیم به این پرسش پاسخ بدهیم که آیا در تمام طول زندگی خود شخص ثابتی هستیم؟ نتایج ما همراه ‌با آثار علمی گذشته نشان می‌دهد مؤلفه‌ای وجود دارد که در طول زمان ثابت می‌ماند؛ درحالی‌که بخش دیگر مستعد تغییر در طول زمان است.

خوداستمراری (تداوم خود) اساس هویت را تشکیل می‌دهد. هر بار که از واژه‌ی «من» استفاده می‌کنید، به رشته‌ای اشاره می‌کنید که مجموعه‌ای از تجربیات را به سراپرده‌ای از یک عمر زندگی پیوند می‌زند و نمایانگر ارتباط خود شما در جوانی و خود شما در آینده است.

با‌این‌حال، هویت چیزی بیش از جمع اجزایش است. تمثیل کشتی تسئوس (بخش‌هایی از کشتی تسئوس در طول زمان تعویض می‌شود و سرانجام، کل کشتی از مواد جدید تشکیل می‌شود؛ اما به‌نوعی هنوز همان کشتی است) یا پارادوکس تبر پدربزرگ (ابزاری که دسته و سرش تعویض شده؛ اما کماکان همان تبری است که به پدربزرگ تعلق داشت) را در نظر بگیرید. اگر تجربیات ما، ما را تغییر دهند و اجزای هویت ما با هر دل‌شکستگی و هر پیشرفت، هر ناخوشی و هر اتفاقی تعویض می‌شوند؛ آیا به‌راستی هنوز می‌توانیم بگوییم  امروز خود را همان فردی می‌بینیم که وقتی چهارساله بودیم، می‌دیدیم؟